Het meisje in de trein

Ik ben niet iemand die dagenlang boeken leest, het ene boek na het andere leest en een boek wel in één dag uitleest. Nee, ik houd van boeken maar ik vind het juist leuk om hier de tijd voor nemen. Ik ga dan juist een tijdje filosoferen en bedenken wat er allemaal kan gebeuren en bedenk ik allerlei verschillende complottheorieën. (en hopelijk komen ze dan ook zo uit) Zo ook bij de psychologische thriller: “Het Meisje In De Trein” geschreven door Paula Hawkins.


Het verhaal:

Mensen vragen aan mij “waar gaat het boek eigenlijk over?”. Stilte. Ik vind het lastig om daar een antwoord op te geven, dus ik zeg na een korte stilte “ja eigenlijk zoals de titel al zegt, over een meisje in de trein”. Het is ontzettend lastig om meer te vertellen zonder iets te verklappen. In het begin is het verhaal nogal duister, nogal vaag, er worden verschillende personages uitgelegd maar de focus ligt bij het meisje in de trein. Dit meisje heet Rachel en zij is gescheiden en vervolgens in zo’n ontzettende depressie beland dat ze uiteindelijk alcohollist is geworden. Ze heeft veel moeite met haar ex-man Tom en zijn huidige vriendin Anna en hun kind dat ze samen hebben. Maar toch vindt ze geluk in iets heel kleins: haar fantasie. Iedere dag wanneer ze met de trein reist, komt ze langs een stelletje en ze lijken gelukkig. Ze geeft het stelletje namen namelijk “Jess” en “Jason” en verzint van alles om het koppel heen. Ze lijken een fantastisch stel maar niets is minder waar, op een dag ziet Rachel, Jess zoenen met een andere man! En die dag daarop gebeurt iets verschrikkelijks… Jess wordt vermist. Zou Rachel hier iets mee te maken hebben?

De schrijfstijl:

De schrijfstijl van Paula Hawkins is ontzettend creatief! De hoofdstukken zijn verdeeld in dagdelen: ochtend, middag en avond. Dit maakt het boek spannend en verrassend om te lezen. Wanneer het personage bijvoorbeeld in de ochtend van plan is om in de middag iets spannends te gaan ondernemen, dan lees je pas in de alinea van “de avond” hoe dit is afgelopen. Hierdoor ontstaat er ook een drang om steeds maar door te blijven lezen en voor je het weet kun je niet meer stoppen! Daarnaast is er ook in verschillende jaartijden geschreven dat voor een verfrissend effect zorgt. Wel moet ik zeggen dat het verhaal en de spanning langzaam op gang kwamen, het duurde wel een tijdje voordat er echt actie kwam en ook wanneer die spanning hoog was, kakte die op een gegeven moment weer in maar herpakte zich weer op het eind.

De personages:

De personages zijn zo geschreven dat je met ze gaat meeleven maar dat je tegelijkertijd ook het personage wantrouwt. Als je zoiets als schrijver voor elkaar krijgt, die verschillende lagen creëren in een personage, dan ben ik ervan overtuigd dat je niet alleen een schrijver bent, maar een echte artiest. Dit geldt niet alleen voor schrijvers, maar ook bij acteurs, actrices, zangeressen, dansen en muzikanten die dit voor elkaar krijgen. Omdat je zowel om de personages gaat geven als gaat haten, ontwikkel je bij je lezers ook een soort achterdocht. Wie heeft het nu gedaan en waarom? Je gaat op een gegeven moment echt iedereen verdenken maar tegelijkertijd heb je ook medeleven met het personage.


Het is echt een ontzettend goed boek en dat bewijst zich ook in de verkoopcijfers want er zijn maar liefst 11 miljoen boeken wereldwijd over de toonbank gegaan! Vorig jaar was de verfilming van het boek te zien in de bioscoop. Binnenkort ga ik de film ook maar eens bekijken en beoordelen of de film net zo goed is als het boek. Ik wens jullie in ieder geval veel leesplezier! Mochten jullie het boek ook willen lezen. Nu mijn boek uit is ga ik door met het volgende boek en dat is “Lieve Mama”, geschreven door Esther Verhoef.

Comments