De musical Sweeney Todd

In twee jaar tijd heb ik de musical “Sweeney Todd” maar liefst drie keer gezien. Eén keer in theater Het Zonnehuis in Amsterdam, één keer in het Amphion Theater in Doetinchem door MPG en één keer in het Amphion Theater in Doetinchem door de cast van Stichting Zonnehuis Muziektheater en Opus One. Lekker fanatiek zou je zeggen, maar de muziek van Sondheim verveelt nooit.


De voorstelling werd opgevoerd in het Amphion Theater, ook wel het Beste Theater van Nederland genoemd. En dit komt met de musical Sweeney Todd volledig tot z’n recht. De musical heeft eerst gestaan in het Zonnenhuis Theater in Amsterdam en wegens groot succes hebben ze besloten een tour te houden in de mooiste theaters. Waarbij het in Amsterdam knus, gezellig en intiem was, door de kleine knusse setting van het Zonnenhuis Theater, is het in Amphion groots en statig. Ondanks dat ik in Amsterdam echt omver werd geblazen vond ik het in het Amphion weer prachtig.

Helaas voor het theater zelf als voor de cast was de zaal niet vol, ondanks het grote succes in Amsterdam. Maar toch was de zaal enthousiast en werd er veel gelachen. Als eerst mijn complimenten voor René van Kooten, wat een intens zware rol moet dat zijn. De lage noten zijn soms in mijn verbeelding onhaalbaar, René pakt ze allemaal loep zuiver, maar moet er wel kei hard voor werken en dat levert respect op!

Zijn zang is vlekkeloos en zijn spel is overtuigend en intrigerend. Daarnaast mijn complimenten voor Vera Mann, die net als in Amsterdam weer een topprestatie weet neer te zetten.

Ik vond haar zelfs beter dan in Amsterdam, overtuigender en zelfverzekerder. Haar platte Amsterdamse accent had in Theater Zonnehuis in Amsterdam wel iets magisch, maar ook hier in het Amphion zorgde ze weer voor humoristische elementen in de musical.

Waar ik erg onder de indruk van was, was de rol van Pirelli gespeeld door Martijn van Baardewijk. In Amsterdam was hij al GE-WEL-DIG en nu weer! Hij heeft een krachtige stem, voornamelijk in de laagte. Ik kende hem al van mijn (oude) werk, daar werkte hij als acteur. Ik hoop dat hij ver komt in de musical en dat we hem nog vaak mogen bewonderen. De scene met de scheerbeurt wedstrijd was dan ook mijn favoriet. Ik had tranen van het lachen! Ik vond het zo ongelooflijk grappig! Maar dit was niet alleen om Pirelli zelf, alle castleden speelden mee waardoor het geheel klopte en dit mijn favoriete stuk uit de musical was.

Wie ik wat minder vond dan in Amsterdam was Michelle van de Ven, die de rol van Johanna speelde. Als sopraan zijnde is de rol van Johanna wel een van het meest uitdagende zangrollen. De nummers zijn moeilijk omdat het o.a. heel hoog is, het heeft een pittige timing en een medeklinker zingen op een hoge noot is nou niet bepaald makkelijk. Toch had ik van haar meer verwacht, gezien haar ervaring zoals de rol van Christine Deaé in the Phantom of the Opera in Duitsland.

Wat ik ontzettend leuk vond om te zien, was het kleinschalige orkest, bestaande uit vier man sterk die soms ook in de scenes te zien waren. Ook het decor was erg creatief opgesteld, zoals de lantaarnpaaltjes die de spelers in hun hand hadden en waarmee ze rond liepen, het licht van het sleutelgat waar rechter Turpin in keek en de lampen van de “geheime kelders” waar Mrs. Todd en Miss. Lovett doorheen kropen. Het zijn dan toch de kleine details die het decor zo interessant maken. Daarnaast vond ik het leuk dat er twee “slachtoffers” van Sweeney Todd opkwamen die we de hele voorstelling nog niet gezien hadden, maar even hun “moment of fame” hadden. Waarschijnlijk waren dat mensen van de productie, wat toch wel erg leuk is.

De musical Sweeney Todd draait nog tot 12 november 2017. In mei 2017 heeft mijn vorige musicalvereniging, MPG, ook de musical opgevoerd. Benieuwd naar mijn ervaringen van de versie van MPG? De blog vind je hier.

Comments